Gleby w Polsce charakteryzują się stosunkowo niskimi zasobami wody. Mulczowanie jest jedną z metod, które wpływają korzystnie na wilgotność i strukturę gleby, redukują negatywny wpływ erozji oraz pomagają zmniejszyć wahania jej temperatury. Eksperyment polowy przeprowadzono w latach 2010-2012 na terenie Stacji Doświadczalnej należącej do Uniwersytetu Przyrodniczo-Humanistycznego w Siedlcach, w układzie split-blok w trzech powtórzeniach. Celem badań była ocena wpływu osłaniania roślin (bez osłony, pod włókniną polipropylenową) i mulczowania gleby słomą (żytnia, kukurydziana, rzepakowa, gryczana) na zmiany jej temperatury i wilgotności a także na plonowanie brokułu. Temperatura gleby na głębokości 10 cm w obiektach osłanianych była wyższa niż w obiekcie nieosłanianym. Niezależnie od osłaniania temperatura gleby w obiektach bez słomy była wyższa niż w obiektach mulczowanych słomą. Najmniejszy spadek temperatury w porównaniu do stwierdzonej w obiekcie kontrolnym zaobserwowano w obiektach mulczowanych słomą gryczaną. Zjawisko to było wynikiem niższej intensywności odbicia światła przez tę słomę, która absorbowała więcej promieni słonecznych niż słoma innych gatunków roślin. Wszystkie badane rodzaje słomy powodowały wzrost wilgotności wierzchniej (0-20 cm) i głębszej (20-40 cm) warstwy gleby po zdjęciu osłon i przed zbiorem róż, zarówno w uprawie bez osłony, jak i z włókniną polipropylenową. Zastosowanie osłon i jednoczesne mulczowanie gleby wpłynęło korzystniej na zawartość wody w glebie w porównaniu do mulczowania. Istotnie największy plon ogółem brokułu w uprawie pod włókniną zebrano z obiektów mulczowanych słomą gryczaną. W uprawie bez osłony nieznacznie większy w porównaniu z pozostałymi słomami, ale istotnie większy w porównaniu z obiektem kontrolnym plon dało mulczowanie gleby słomą kukurydzianą.