Wielkość i jakość plonu zbóż w znacznym stopniu jest uzależniona od warunków pogodowych okresu wegetacji, jak i kształtowania się wskaźników meteorologicznych w okresie jesienno-zimowym. Warunki te, zwłaszcza w Polsce, wpływają na dużą zmienność plonowania wynoszącą średnio 30-40%. Celem niniejszej pracy była ocena wpływu wskaźników meteorologicznych w okresie jesienno-zimowym na plonowanie pszenżyta ozimego w latach 1993-2013 w rejonie Warmińsko-Mazurskim. Pszenżyto jest jedną z głównych roślin zbożowych uprawianych w Polsce. Jego udział w strukturze zasiewów wynosi ok. 10%, a średnie plony wahają się w granicach 3-4 t·ha^–1. W badaniach uwzględniono następujące wskaźniki meteorologiczne: liczbę dni od siewu do okresu zimowego, średnie dobowe temperatury od siewu do początku zimy, sumę opadów od siewu do okresu zimowego, długość okresu zimowego, sumę średnich dobowych temperatur zimy, sumę opadów okresu zimowego, długość zalegania pokrywy śnieżnej, liczbę dni z odwilżami atmosferycznymi. Wpływ badanych wskaźników meteorologicznych okresu jesienno-zimowego na plonowanie pszenżyta ozimego oceniono statystycznie, wykorzystując analizę korelacji i regresji dla jednej lub wielu zmiennych niezależnych. W analizowanym 21-letnim okresie badań plony pszenżyta ozimego wynosiły średnio 5,97 t·ha^–1. Najmniejsze były w 1998 roku – 3,78 t·ha^–1, największe 8,83 t·ha^–1 w 2004 r. Z przeprowadzonych analiz wynika, iż wielkość plonu pszenżyta ozimego istotnie zależała tylko od liczby dni z odwilżami atmosferycznymi. O łącznym wpływie na plon decydowały głównie: liczba dni z odwilżami atmosferycznymi w okresie zimy, wartości średniej dobowej temperatury od siewu do okresu zimowego i sumy opadów okresu zimowego.