Przedmiotem badań było saldo promieniowania słonecznego (K*) na wierzchowinie i na dnie kanionu w południowej części Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej. Zmienność dobową i roczną K* wyrażono jako sumy godzinne, dzienne, miesięczne, sezonowe i roczne w okresie 2008-2014. Duża różnorodność terenu, zróżnicowane formy, ekspozycje i stoki, duże deniwelacje, a także różnorodność pokrycia terenu i użytkowania gruntów sprawia, że ten krasowy obszar ma zróżnicowane warunki insolacyjne. Wykazano dużą zmienność salda K* oraz jego uwarunkowanie ze względu na zasłonięcie horyzontu przez strome ściany kanionu. Różnice promieniowania pochłoniętego oceniano dla dwóch różnych form morfologicznych: wierzchowiny i dna kanionu. Średnia dzienna wartość sumy K* w analizowanym okresie wyniosła 10,8 MJ·m^–2 na wierzchowinie i 9,1 MJ·m^–2 na dnie kanionu. Analogicznie do wymienionych form terenowych średnie roczne sumy K* dla analizowanego okresu wyniosły 3955 i 3312 MJ·m^–2.