W pracy przedstawiono wyniki badań nad wpływem zanieczyszczenia gleby fluorem, do której jednocześnie dodano wapno, węgiel drzewny i ił, na zawartość potasu w ośmiu gatunkach roślin uprawnych. Za podstawę badań przyjęto osiem doświadczeń wazonowych, które przeprowadzono w latach 2009-2011.W doświadczeniach uwzględniono następujące czynniki: I – wzrastające dawki fluoru w postaci fluorku potasu; II – substancje neutralizujące zanieczyszczenie gleby fluorem. Zawartość potasu była zróżnicowana w zależności od poziomu zanieczyszczenia gleby fluorem i od zastosowanych substancji inaktywujących rozpatrywany ksenobiotyk oraz od gatunku i organu badanych roślin. Najwyższą średnią jego zawartość stwierdzono w masie nadziemnej facelii – 46,4 g K∙kg^-1 s.m. i rzepaku ozimego – 45,9 g K∙kg^-1 s.m., a najniższą w ziarnie i słomie pszenżyta jarego odpowiednio – 5,3 i 7,9 g K∙kg^-1 s.m. Wzrastające zanieczyszczenie gleby fluorem przyczyniło się do wzrostu średniej zawartości potasu w kukurydzy, łubinie wąskolistnym, rzepaku ozimym, pszenżycie jarym, czarnej rzodkwi, masie nadziemnej łubinu żółtego, masie nadziemnej facelii oraz w masie nadziemnej I pokosu lucerny siewnej w stosunku do serii kontrolnej. Zastosowane substancje neutralizujące na ogół powodowały obniżenie zawartości potasu w rozpatrywanych organach roślin.